Archiwum

Metoda DiNapolego: Trend

Wrzesień 4th, 2010

TREND – mówiąc o trendzie, należy sprecyzować, o jaką Perspektywę Czasową nam chodzi; nie stoi w sprzeczności to, że w skali dziennej Trend jest wzrostowy, a w skali 30-minutowej Trend jest  spadkowy.

DiNapoli używa dwóch wskaźników, pozwalających określić, jaki trend panuje na rynku:

  • DMA - przesunięta średnia krocząca,
  • kombinacja MACD i oscylatora stochastycznego.

1. Przesunięte średnie kroczące (DMA):

  • 3×3 (3-okresowa średnia krocząca cen zamknięcia przesunięta do przodu o 3 okresy) – krótkoterminowa,
  • 7×5 (7-okresowa średnia krocząca cen zamknięcia przesunięta do przodu o 5 okresów) – średnioterminowa,
  • 25×5 (25-okresowa średnia krocząca cen zamknięcia przesunięta do przodu o 5 okresów) – długoterminowa.

Decydująca jest cena zamknięcia. Jeśli słupek zamyka się powyżej średniej – Trend jest wzrostowy, jeśli poniżej – spadkowy. Jeśli świeca przebije średnią, ale się jeszcze nie zamknie – trend jest niepotwierdzony. Można otwierać pozycje (oczywiście nie tylko w oparciu o odczyt ze średniej) przy niepotwierdzonym trendzie (jeśli jednak po zamknięciu słupka, Ruch nie zostaje potwierdzony – należy wyjść z transakcji).

Przesunięcie średniej, pozwala odfiltrować sporo błędnych sygnałów kupna/sprzedaży.

DiNapoli stosuje średnie w perspektywach: dziennej, tygodniowej i miesięcznej (niektórzy stosują  w krótszych – np. 30 min.). Dla niższych perspektyw używa jednak drugiej metody:

2. Kombinacja MACD i oscylatora stochastycznego

Skala czasowa: 5 min, 30 min. 1 godz, i dzień. Kombinacja ta daje też lepsze efekty na mniejszych świecach. W obu oscylatorach sygnał kupna powstaje gdy linia szybka przecina linię wolną od dołu, a sygnał sprzedaży – gdy przecina ją od góry (ignorujemy więc tradycyjnie obserwowane poziomy 25 i 75).

2.1. Oscylator stochastyczny

DiNapoli używa „osłabionego” oscylatora stochastycznego o następujących parametrach:

  • liczba okresów: osiem,
  • trzy okresy we wzorze wygładzania szybkiej linii oscylatora,
  • trzy okresy we wzorze wygładzania wolnej linii oscylatora,
  • zmodyfikowana średnią kroczącą, aby uzyskać pożądane wygładzenie.

2.2. MACD

Ten oscylator również zbudowany jest specyficznie:

  • średnia krótkookresowa: 8,3897 okresów,
  • średnia długookresowa: 17,5185 okresów,
  • średnia wykładnicza: 9,0503 okresów.

MACD to najbardziej wiarygodny wskaźnik Trendu. Jest to wskaźnik „silny”.

2.3. Jak używać kombinacji MACD i oscylatora stochastycznego?

  • jeśli oba oscylatory dają sygnał kupna – mamy do czynienia z Trendem wzrostowym,
  • jeśli „słabszy” oscylator stochastyczny daje sygnał sprzedaży, a „silniejszy” MACD pokazuje Trend wzrostowy – możemy tę sytuację wykorzystać jako okazję do kupna!

Obserwując kombinację tych oscylatorów, możemy nauczyć się dostrzegać sytuacje, gdzie pojawiają się gracze o „słabych rękach” (wskazania oscylatora stochastycznego) oraz rozpoznawać obecność graczy silnych (MACD).

Naszym celem jest kupowanie na zniżkach (sygnał sprzedaży oscylatora stochastycznego) w punktach zniesienia Fibonacciego w czasie Trendu wzrostowego (sygnał kupna MACD) lub sprzedawanie na zwyżkach (sygnał kupna oscylatora stochastycznego) w punktach zniesienia Fibonacciego w czasie trendu spadkowego (sygnał sprzedaży MACD).

Należy wziąć pod uwagę fakt, że siła MACD zależy od kąta przecięcia linii głównej i sygnalnej (większy kąt = większa siła Trendu).  Czasem można na wykresie godzinnym zignorować przecięcie o małym kącie (szczególnie, jeśli wykres nie przebił poziomu Fibonacciego).

Kombinacja oscylatorów pozwala ocenić, kiedy warto grać przeciwko rynkowi, a kiedy tego nie robić. Oczywiście można otwierać pozycje przy niepotwierdzonym sygnale (aby nie stracić znacznej części ruchu), ale jeśli się okaże, że przy zamknięciu świecy sygnał się nie potwierdzi – należy wyjść z rynku.

Dodatkowym potwierdzeniem sytuacji korzystnej dla otwierania pozycji  jest przejście do wyższej perspektywy czasowej – jeśli np. w perspektywie 5-minutowej oscylator stochastyczny daje sygnał sprzedaży, a MACD sygnał kupna, a w  perspektywie 30-minutowej mamy Trend wzrostowy – powyższą sytuację możemy potraktować jako okazję do kupna.



Kategorie:Metoda DiNapolego Tagi:

Metoda DiNapolego: Kierunek

Wrzesień 4th, 2010

Kierunek, podobnie jak Trend określa Ruch rynku. Istnieją jednak między nimi dwie różnice:

  1. Kierunek dominuje nad Trendem (przy wzrostowym Kierunku i spadkowym Trendzie, należy oczekiwać, że następny ruch rynku będzie wzrostowy).
  2. Kryteria rozpoznawania Kierunku są inne od kryteriów Trendu. Wskaźniki Kierunku są bardziej niezawodne, ale występują rzadziej.

Wskaźniki KIERUNKU

Poniższe przykłady opisują sytuację, w której pierwotnym ruchem, jest ruch wzrostowy.

1. Sygnał podwójnego powrotu (Double Repenetration) – aby go rozpoznać, muszą być spełnione następujące warunki:

  • silny trend – minimum 8-10 słupków dynamicznego ruchu cenowego (mile widziane 15 i więcej), zamkniętych powyżej średniej 3×3,
  • po silnym ruchu następuje zamknięcie poniżej, następnie powyżej i znowu poniżej średniej 3×3,
  • szczyty obszaru konsolidacji są blisko siebie,
  • odległość między dwoma penetracjami średniej 3×3 nie powinny przekraczać 8-10 słupków, a najlepiej jak są to 3-4 słupki,
  • sygnał powstaje przy drugim zamknięciu poniżej średniej 3×3 i pozostaje w mocy, dopóki nie zostanie osiągnięty Logiczny Poziom Zysku,
  • pozycję obrony należy ustalić w następujący sposób: obliczyć zniesienie 61,8% między najwyższym punktem pierwotnego ruchu wzrostowego i najniższym poziomem po drugiej penetracji średniej i czekać na zamknięcie słupka powyżej tego poziomu.

DiNapoli używa tego wskaźnika w skali: dziennej, tygodniowej i miesięcznej. Niektórzy stosują go na wykresach: godzinnych i 30-minutowych.

2. Niespełnienie podwójnego powrotu

  • jeśli zostanie uformowana potwierdzona formacja podwójnego powrotu, a mimo to, zostanie osiągnięty poziom stopu – należy odwrócić pozycję!
  • celem jest Logiczny Poziom Zysku,
  • stopem może być zamknięcie słupka poniżej średniej 3×3,

3. Pojedynczy powrót (formacja bułki z masłem)

  • silny trend – minimum 8-10 słupków dynamicznego ruchu cenowego (mile widziane więcej), zamkniętych powyżej średniej 3×3,
  • po silnym ruchu następuje zamknięcie poniżej średniej 3×3,
  • należy zająć pozycję zgodną z pierwotnym ruchem na istotnym węźle Fibonacciego,
  • poziom ten powinien być osiągnięty w ciągu 1-3 słupków licząc od zamknięcia pierwszego słupka poniżej średniej 3×3,
  • stop ustawiamy poniżej głębszego poziomu Fibonacciego,
  • zysk realizujemy poniżej 61,8% zniesienia całego ruchu korygującego,
  • warto sprawdzić czy MACD potwierdza Trend wzrostowy.

DiNapoli używa tej formacji w skali dziennej, tygodniowej i miesięcznej.

4. Niespełniona formacja głowy z ramionami

  • po ukształtowanej formacji głowy z ramionami, wykres kieruje się na południe i przełamuje linię szyi,
  • następuje konsolidacja (na istotnym poziomie wsparcia Fibonacciego),
  • wykres zamyka się ponownie  powyżej linii szyi – jest to moment sygnału,
  • nie należy zajmować pozycji długiej w czasie konsolidacji pod linią szyi, antycypując to niespełnienie, lecz wykorzystać je, gdy faktycznie nastąpi,
  • warto szukać potwierdzenia tej formacji na wykresach w niższej perspektywie czasowej.

Skala: dzienna, tygodniowa i miesięczna. Czasem dobre wyniki w skali godzinowej i krótszej.

5. Niespełnione wybicie z trójkąta

  • wykres wybija się dołem z trójkąta symetrycznego,
  • konsoliduje się na węźle Fibonacciego,
  • wraca do wnętrza trójkąta,
  • zamyka się powyżej górnej linii – jest to moment sygnału.

6. Formacja toru kolejowego

  • na rynku wzrostowym pojawia się bardzo długa biała świeca (wokół pustej przestrzeni),
  • rynek odrzuca cenę odbiegającą od normy i wraca długą czarną świecą do punktu wyjścia,
  • ten powrót jest dopiero momentem rozpoznania formacji (nie wolno jej antycypować),
  • formacja sugeruje dalszy ruch spadkowy; należy wchodzić agresywnie, gdyż ruch często jest dynamiczny,
  • dobrze jest zajmować pozycje krótkie na każdym, choćby minimalnym wzroście (dobrze, gdyby było to zniesienie 38,2%), lub na nieznacznym spadku, od momentu ukształtowania się formacji,
  • stop należy ustawić na węźle 61,8% zniesienia ruchu w dół.

Obowiązuje we wszystkich perspektywach czasowych.

7. Sprężyna

  • jest to ryzykowny wskaźnik kierunku,
  • gwałtowny ruch w górę, zatrzymuje się pod silnym oporem lub węzłem Fibonacciego,
  • oscylatory wskazują skrajne wykupienie,
  • w tych warunkach: sprzedajmy.

Obowiązuje we wszystkich perspektywach czasowych.

8. Formacja fib squat

  • formacja bazuje na wolumenie – trudno ją zastosować na forexie,
  • zakłada ona, że wysoki wolumen (min. 30% wyższy niż normalny), towarzyszący niewielkiej zmianie ceny, wskazuje na istotny opór/wsparcie,
  • można przed otwarciem pozycji obliczyć węzeł Fibonacciego i sprawdzić czy pojawia się tam squat,

Obowiązuje we wszystkich perspektywach czasowych.



Kategorie:Metoda DiNapolego Tagi:

Metoda DiNapolego: Logiczne poziomy zysku

Wrzesień 4th, 2010

Logiczne poziomy zysku to obszary cenowe, na których dotychczasowy Ruch może napotkać istotny opór (np. duża ilość zleceń przeciwstawnych). Nie zawsze należy tu zamykać, bądź odwracać pozycję. Jest to po prostu poziom, gdzie prawdopodobieństwo kontynuacji ruchu znacznie się zmniejsza.

Definiując Punkty Docelowe, posługujemy się proporcjami Fibonacciego. Dowiedz się więcej.



Kategorie:Metoda DiNapolego Tagi:

Metoda DiNapolego: Oscylatory

Wrzesień 3rd, 2010

O oscylatorach mówi się, że działają w czasie konsolidacji, a przestają działać, gdy na rynku zaczyna się Trend. Czy jednak posiadamy narzędzia, które pozwalają nam z dostateczną pewnością stwierdzić, że na rynku mamy do czynienia z konsolidacją?

ADX nie jest dostatecznie precyzyjny w skali niższej niż dzienna. Z oscylatorami typu: RSI czy oscylator stochastyczny problem polega na tym, że przyjmują one wartości znormalizowane od -100 do 100 punktów. Gdy taki oscylator dociera do poziomu np. 90 punktów – kontynuacja ruchu rynku  nie powoduje proporcjonalnego ruchu oscylatora, ponieważ jego konstrukcja nie stwarza takiej możliwości. Z badań wynika, że aż 50 % silnego ruchu rynku może się dokonać już po przekroczeniu bariery 75 lub 25 punktów.

W tych warunkach pojawiają się tzw. dywergencje oscylatora (osiągnięcie nowych szczytów przy ruchu wzrostowym nie powoduje ustanowienie nowych szczytów na oscylatorze), ale DiNapoli nie przypisuje im większej wagi. Czasem działają, czasem nie. Po prostu nie są to sygnały o wysokim prawdopodobieństwie.

Oscylatorem zbliżonym do idealnego jest CCI, który nie przyjmuje znormalizowanych wartości (-100 do 100) i jest trudniejszy do interpretacji.

Oscylatorem idealnym jest dla DiNapolego Oscylator Pozbawiony Trendu. Sposób jego obliczania jest bardzo prosty:

  • Oscylator = cena zamknięcia – siedmiodniowa  średnia krocząca z cen zamknięcia

Czasem używa on także średniej kroczącej z trzech dni (w Strategii 1).

Sposób użycia Oscylatora Pozbawionego Trendu

Nie wszystkie platformy zawierają Oscylator Pozbawiony Trendu (Detrended Oscillator – dalej DTO). Można próbować posiłkować się wówczas CCI.

STRATEGIA 1

Chodzi w niej o realizację zysków, gdy pozycja osiągnie 70, 80, 90 lub 100% przeciętnego poziomu wykupienia/wyprzedania.

  • obliczyć średni poziom wykupienia bądź wyprzedania w skali dziennej z sześciu ostatnich miesięcy (nawet jeśli planujemy transakcje w skali 5 minutowej),
  • nie chodzi tutaj o super dokładne wyliczenia – w sytuacji, gdy mamy np. cztery szczyty oscylatora – należy dodać je do siebie i podzielić przez cztery,
  • zamknąć pozycję w sytuacji gdy DTO osiągnie 90% (można ustalić inny poziom),
  • w systemach niemechanicznych musimy znać jednak cenę, przy której taka sytuacja nastąpi ( DiNapoli używa do tego narzędzia Oscillator Predictor),
  • wariantem tej strategii jest  realizowanie Bliskich Punktów Docelowych w okolicach ekstremów cenowych określonych przez DTO; potem można przy cofnięciu rynku otwierać pozycję ponownie na poziomach wsparcia Fibonacciego i znów realizować zysk na wysokości ustanowionego wierzchołka/dołka, albo na ekspansjach DiNapolego – w zależności od tego, co nastąpi najpierw.

Strategia 2

DTO może posłużyć jako filtr dla sygnałów dowolnej metody otwierania pozycji.

  • należy powstrzymać się przed otwieraniem pozycji, jeśli DTO pokazuje 65% przeciętnego wykupienia  bądź wyprzedania,
  • ta strategia pozwala zredukować poziom stresu, jaki pojawia się, gdy rynek obiera, choćby chwilowo, inny kierunek niż przez nas przewidywany; zawsze lepiej stracić okazję niż pieniądze, a tym bardziej – zdrowie ;)

Strategia 3

Strategia ta pozwala wyznaczać poziom stopu już w momencie otwierania pozycji. Jest skierowana do osób, które mają duże zaufanie do swoich metod otwierania pozycji i nie chcą zawracać sobie głowy bliskimi liniami obrony. Strategia ta oferuję stopy, które mają zapobiec katastrofie. Na ogół kurs nigdy tu nie dociera. Gdy zobaczysz, że rynek idzie w innym kierunku niż kierunek Twojej pozycji – możesz zamknąć pozycję po cenie rynkowej, najlepiej na pierwszej korekcie zgodniej z otwartą pozycją.

  • otrzymujemy dynamiczny stop, aktualizowany każdego dnia, odejmując średnią kroczącą nie od ceny zamknięcia, ale od ceny najwyższej lub najniższej – zależnie od tego czy gramy na spadek czy wzrost,
  • nie należy schodzić poniżej 70% przeciętnego wykupienia/wyprzedania,

Strategia 4

To jest właściwie kopia „sprężyny” – wskaźnika kierunku, omawianego już wcześniej. Polega ona na zastosowaniu maksymalnych wartości wykupienia/wyprzedania oscylatora w istotnym oporem lub wsparciem Fibonacciego w celu określenia strefy otwarcia pozycji. Granie przeciw Trendowi jest ryzykowne, ale połączenie tych dwóch wskaźników daje moc prognostyczną, którą trudno lekceważyć.

  • jeśli na poziomie cenowym zbliżonym do maksymalnego poziomu wykupienia znajduje się znaczący poziom oporu Fibonacciego, należy potraktować to jako okazję do sprzedaży,
  • strategia ta polega więc na kontrowaniu trwającego właśnie ruchu.

Strategia 5

DTO nadaje się również do określania zmian trendu wyższego stopnia.

  • chodzi o sytuację w której po długim trendzie np. spadkowym oscylator wskazuje wyższą wartość niż w czasie poprzednich zwyżek,
  • przy transakcjach jednodniowych należy obserwować dzienną i tygodniową oscylację kursu,
  • nie interesuje nas tu fakt dywergencji między oscylatorem a ceną, ale o wybicie z progu zmienności, które może być sygnałem otwarcia pozycji (na oscylatorze pojawiają się np. wartości 80, 50, 40 i nagle 46);
  • dobrze byłoby, gdyby na wykresie pojawiła się jakaś formacja prowzrostowa,
  • wybicia długoterminowego oscylatora, mogą być bardziej znaczące od wybić samego kursu,


Kategorie:Metoda DiNapolego Tagi:

Metoda DiNapolego: Poziomy DiNapolego 1

Wrzesień 2nd, 2010

Każdy kto interesuje się analizą techniczną, spotkał się z ciągiem Fibonacciego: 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21… Kolejne wyrazy ciągu są sumą dwóch poprzednich.

Nas interesuje fakt, iż gdy dokonujemy operacji matematycznych na tym ciągu, jako wynik otrzymujemy stałe proporcje. I tak, gdy dowolny wyraz ciągu (F) podzielimy przez:

  • F+1, otrzymamy: 0,618;
  • F+2: 0,382;
  • F-1: 1,618;
  • F-2: 2,618.

Teoria mówi, że  jeśli zmierzyć pionowy dystans między dwoma punktami opisującymi ruch rynku, to na poziomie 0,382 tego dystansu, ruch korygujący musi natrafić na opór.

Teoria nie mówi, że ruch się zatrzyma w tamtym miejscu, ale że tam pojawi się znaczny opór, utrudniający dalszy ruch. Jeśli ruch trwa dalej, kolejnym znaczącym oporem jest poziom 0,618.

Ruch oczywiście może trwać dalej, ale jeśli spodziewasz się  zakończenia korekty, każdy z tych poziomów będzie dobrym miejsce do otwarcia pierwszych pozycji, zgodnych z pierwotnym ruchem rynku. Także stopy obronne umieszczone za tymi węzłami, są dużo lepszym pomysłem, niż sztywne stopy kwotowe.

Węzły Fibonacciego, które DiNapoli za Gann’em nazywa W3 (3/8) i W5 (5/8) można obliczyć następująco:

  • W3 = B – 0,382(B – A)
  • W5 = B – 0,618(B – A)

Węzły te możesz wyliczyć korzystając z dostępnego po prawej stronie Kalkulatora poziomów Fibonacciego.

Ważna uwaga: węzły wyliczamy od punktów ekstremalnych fali! Nie od cen otwarcia, zamknięcia, średnich itd. Interesuje nas cena najwyższa i najniższa badanej fali!

Ekspansje DiNapolego

Korzystając z powyższych współczynników możemy obliczyć tzw. ekspansje DiNapolego, które są Logicznymi Poziomami Zysku.

Dla sytuacji, w której pierwotny ruch między punktami A i B, jest skorygowany przez ruch kończący się w punkcie C, możemy obliczyć:

  • Bliski Punkt Docelowy = 0,618(B – A) + C
  • Punkt Docelowy = B – A + C
  • Daleki Punkt Docelowy = 1,618(B – A) + C

Oczywiście poziomy te możesz wyliczyć za pomocą dostępnego po prawej stronie kalkulatora ekspansji DiNapolego. Kalkulator podaje też wyniki dla innych wskaźników Fibonacciego, choć sam DiNapoli świadomie je ignoruje, jako mniej przydatne.

Jeśli uznasz to za pomocne, możesz skorzystać także z estymatora ekspansji DiNapolego, który nie tylko obliczy omawiane poziomy dla fali trzeciej, ale znajdzie też wszystkie warianty, które wynikają z teorii – dla fali czwartej.

Analiza tych ekspansji nie mówi nam nic na temat czasu.

Najczęściej jest osiągany PD, najrzadziej DPD.

Należy zwrócić uwagę na to czy np. ruch A-B sugeruje siłę rynku, czy korekta B-C jest płytka i niezdecydowana, gdyż powyższe detale mogą sugerować do której ekspansji dotrze wykres.

POZIOMY DINAPOLEGO

Powyżej omówiona została sytuacja ruchu A-B-C, czyli dwóch fal po których następuje fala trzecia: C-D. Jej zasięg próbowaliśmy określić, bazując na ekspansjach DiNapolego Jak jednak odnieść się do sytuacji, w której ruch jest kontynuowany i np. tak jak w teorii Elliotta, osiąga on strukturę 5-falową (oczywiście fal może być więcej)? Dla ruchu wzrostowego byłyby to trzy szczyty: 1, 3 i 5 oraz dwa dołki: 2 i 4. Dla tak zdefiniowanego ruchu możemy przyjąć, że:

  • ruch od punktu A, a więc od początku fali pierwszej, aż do punktu 5 jest Impulsem Rynku,
  • punkt A, a także dołki 2 i 4 są Punktami Reakcji (Punkty Reakcji nie zawsze muszą być szczytami bądź dołkami),
  • szczyt 5 jest Punktem Ogniskowej (Punktów Ogniskowych jest na wykresie zawsze tyle ile Impulsów Rynku),
  • między każdym Punktem Reakcji a Punktem Ogniskowej wyznaczamy Węzły Fibonacciego (W3 – 0,382 i W5 – 0,618); w naszym przykładzie będzie to 6 węzłów,
  • ZGĘSZCZENIE występuje wtedy, gdy dwa węzły W3 i W5, wyliczone dla różnych  Punktów Reakcji, mają tę samą lub prawie tę samą wartość liczbową (ustalenie czy węzły leżą koło siebie jest w pewnym stopniu subiektywne i względne; na pewno należy wziąć pod uwagę perspektywę czasową); Obszar Zgęszczenia obejmuje węzły tworzące zgęszczenie i przedział cenowy między nimi; zgęszczenie jest znacznie silniejszym wsparciem/oporem niż pojedynczy węzeł Fibonacciego;
  • Logiczny Poziom Zysku – wyznaczony z góry punkt cenowy, przy którym spodziewamy się zleceń przeciwnych dla aktualnie otwartej pozycji; Logiczne Poziomy Zysku to ekspansje, zgęszczenia bądź pojedyncze węzły, a także punkty generowane przez Oscillator Predictor,
  • ZGODNOŚĆ – obszar cenowy w którym „koło siebie” znajdują się węzły Fibonacciego i Punkty Docelowe (PD, BPD i DPD); zgodność podobnie jak zgęszczenie jest silniejszym poziomem wsparcia/oporu.

POZIOMY DINAPOLEGO to: węzły Fibonacciego, Punkty Docelowe, Zgęszczenia i i Zgodności.



Kategorie:Metoda DiNapolego Tagi:

Metoda DiNapolego: Poziomy DiNapolego 2

Wrzesień 2nd, 2010

Poziomy DiNapolego (węzły Fibonacciego, Punkty Docelowe, Zgęszczenia i i Zgodności) znajdują zastosowanie we wszystkich perspektywach czasowych – od minutowej do rocznej i większej. Oto garść dodatkowych zasad:

  • jeśli któryś z węzłów zostaje tylko lekko naruszony, pozostaje on aktywny (warto zejść do niższej perspektywy czasowej i sprawdzić jak głęboka była penetracja; jeśli krótka – poziom pozostaje aktywny; jeśli np. jakiś węzeł tworzy z innym węzłem obszar zgęszczenia, to przebicie pierwszego węzła i pozostawanie ceny między węzłami również nie wyrządza krzywdy temu pierwszemu),
  • jeśli wykres wyraźnie przebija węzeł – zostaje on zdjęty przez cenę i nie powinno się go uwzględniać przy podejmowaniu decyzji,
  • głębokie zniesienia sugerują możliwość zmiany kierunku ruchu, płytkie przemawiają za jego kontynuacją,
  • DiNapoli traktuje obszary Zgęszczenia (zwłaszcza na wykresach tygodniowych i miesięcznych) jako wskaźniki Kierunku,
  • przy otwieraniu pozycji w obszarach Zgęszczenia zwykle posługuje się on taktyką sapera A,
  • zawsze warto znać szerszy kontekst: sprawdzać sytuację w wyższej perspektywie czasowej – jeśli wyższa perspektywa potwierdza kierunek otwartej pozycji – można zastosować szersze stopy.


Kategorie:Metoda DiNapolego Tagi:

Krzaki

Listopad 22nd, 2009

Jeśli uznamy, że otwieranie pozycji na rynku jest specyficznym rodzajem strzelaniny, to poza oddawaniem strzałów, zawsze warto pamiętać o własnym bezpieczeństwie. Można przyczaić się za krzakiem, strzelić celnie i ponownie schować się za solidną kępą bujnej roślinności – zdecydowanie lepiej chroniącą przed trafieniem niż miniaturowe drzewka bonsai.

Tytułowymi krzakami są tutaj poziomy DiNapolego. W metodzie tej, dla pozycji długiej:

  1. Wyliczamy poziom wsparcia. Nieco ponad nim wyznaczmy punkt otwarcia pozycji X.
  2. Poniżej głębszego węzła wybieramy punt Y. Będzie on naszym stopem.
  3. Składamy jednocześnie zlecenia X i Y.

snajperAtutem tej metody jest fakt, że przy mniej płynnym rynku taktyka krzaków daje większą szansę na realizację zlecenia niż bonsai.